Spacerowe absurdy

Chcesz wyjść z psem na spacer, aby odpocząć, zrelaksować się, a po drodze spotykasz kilkanaście osób, które niszczą cały ten nastrój spokoju i podnoszą Ci ciśnienie. Zapraszamy do naszego top 3 spacerowych absurdów!

1. Czyżby smycz była za droga?

Wyobraźcie sobie tą sytuację - idziecie ze swoim ukochanym pupilem. Bez większych problemów mijacie różne psy, więc jesteście ze swojego zestawu czterech łap niezmiernie dumni. Minięcie krzyczącego dziecka, uciekającego przed rodzicami, które po chwili przewraca się twarzą na trawę pełną min, także przebiega spokojnie. Aż nagle Waszym oczom ukazuje się nadchodząca z naprzeciwka rodzinka z dwójką yorków. Oczywiście luzem. Macie jeszcze nadzieję, iż psy odwoływalne, ogarnięte... A potem widzicie jeden z tychże yorków pędzi w Waszym kierunku, nie zważając na wołania swojej pańci (cytuję: Rico, no chodź tu! RIIIIIICO!). Po niezbyt przyjaznej reakcji ze strony Waszego burka, york z wielką łaską przybiega do swojej pańci. Później do Waszych uszu dobiegają tylko słowa pańci, która przepytuje swojego czworonoga niczym matka nastolatka, który wrócił dopiero z imprezy u kumpli: gdzie Ty byłeś? Co robiłeś? Klasyk. :)
Po takim zdarzeniu przez głowę przebiega Wam myśl czy smycz jest zbyt wymagającym pomyślunku narzędziem, a może jest za droga...? Bo jeśli nie, to dlaczego takowe Rico i inne nieogarnięte burki, biegają sobie luzem, denerwując wszystkich wokół? Do teraz pamiętam jedną sytuację z wakacji, gdy przez yorka kilku rowerzystów omal nie wpadło do jeziora. A co robiła "dumna" pańcia? Oczywiście szła daleko z tyłu wołając tylko: Olafku stój! Powiedziałam, stój! Do dziś pamiętam ton jej głosu i za każdym razem chce mi się śmiać tak samo. Ale płakać trochę też - nad głupotą ludzką.

2. Rowerzysta - król chodnika

Twój pies spokojnie stoi sobie na trawce, dokładnie obwąchując każde źdźbło trawy, żeby wybrać to jedno, jedyne i najlepsze. Nagle ni stąd, ni zowąd, obok Was niczym Pendolino przemyka rowerzysta. Ty o mało nie schodzisz na zawał, nie wspominając o czworonogu. Nie wspominając o sytuacjach, gdy kolarz o mało nie rozjedzie Ci pupila, bo nie dotarła do niego jeszcze taka nowinka techniczna jak dzwonek. Nas uderzało to szczególnie, gdy staraliśmy się, aby Nico nie atakował rowerzystów. Chyba nie muszę wspominać, że takie wypadki niszczyły naszą pracę, albo bardzo ją utrudniały? Obecnie rowerzyści nie wywołują u Pana Pinczera większej reakcji, chyba że rzeczywiście pojawią się znikąd - wówczas potrafią go wystraszyć, ale mu się absolutnie nie dziwię.

3. Pani, on nie gryzie!

Jest to pewne nawiązanie do punktu pierwszego, ponieważ zazwyczaj tenże słynny cytat pada, gdy w naszym kierunku biegnie nieznany nam burek, którego właściciel nie zdążył ogarnąć działania smyczy. Lekko przerażeni próbujecie ogarnąć swojego psa oraz swoje rzeczy, na co słyszycie spokojny głos właściciela: on nie gryzie! Idzie to jeszcze przeżyć, gdy tak zwany podbiegacz, jest rzeczywiście pokojowo nastawiony. Jednak, kiedy w naszą stronę pędzi pies, po którym wyraźnie widać, że nie ma ochoty głosić pokoju i miłości do całego świata, to te słowa są co najmniej irytujące. Pomijając zupełnie fakt, że tego typu zdarzenia, w przypadku takiego psa jak Nico, całkowicie niszczą naszą pracę... Co z tego, iż ja staram się, aby Czarnuch nikomu nie przeszkadzał, skoro zaraz znajdzie się kilku nieogarniętych ludzi i piesków, którzy postanowią poprzeszkadzać nam?

Zazwyczaj, gdy wracam ze spaceru, na którym miałam wątpliwą przyjemność zapoznać się z "inteligencją" niektórych dwunożnych istot, wyglądam tak jak na poniższym gifie. Świata nie zmienimy, debili niestety nie ubywa, a wręcz przeciwnie, więc trzeba się skupić na sobie i swojej pracy.

Wraz z Panem Pinczerem życzymy Wam oraz sobie jak najwięcej spokojnych i przyjemnych spacerów! Bo to powinien być relaks, w pełnym tego słowa znaczeniu. :)