Dojrzały Pan Pinczer

Dla mnie, niemalże od zawsze, skończenie przez czworonoga trzech lat było porównywalne do naszej osiemnastki. Dziś tą magiczną granicę przekracza Pan Pinczer. :)

Każdy psiarz, prędzej czy później, trafia na takiego psa, który pomimo swoich wad jest tym wyjątkowym. I niewątpliwie takim czworonogiem dla mnie jest Nico. Jest pokręcony (ujęłabym to mocniejszym słowem, ale nie wypada... :P) na milion sposobów, doszczętnie rujnuje wszystkie plany, które wobec niego staram się tworzyć... Dzięki temu, wiele mnie nauczył, uczy i pewnie jeszcze nauczy. Czasami muszę kombinować jak do niego podejść, albo wziąć kilka solidnych oddechów, aby działać dalej, ale to wszystko jest mi wynagradzane, gdy rano budzi mnie sześć kilogramów psa, wycierające moją twarz. ;)

Zanim Młody pojawił się w domu, sądziłam że gdy będzie już trzyletnim psem, będziemy już powoli wymiatać w agi. Psu stuknęło 36 miesięcy, w agi nie wymiatamy, ale i tak jest on najlepszym pchlarzem na tym świecie! :) Wiem, że w moim życiu pojawi się jeszcze niejeden futrzak, jednak absolutnie żaden z nich nie pobije Pana Pinczera, bowiem z żadnym nie będę miała takiej więzi, jak z tym małym psycholem.

Kochany maminsynku! Bądź przede wszystkim zdrowy, niech Twój mózg częściej pokazuje swoją obecność i bądź najszczęśliwszym pieseczkiem na tej planecie. A przede wszystkim - bądź moim przyjacielem jak najdłużej! ♥