Majowkówy, mokry spacer

Przed Majówką obiecałam sobie, że spędzimy ją aktywnie. Nie mieliśmy się obijać, wręcz przeciwnie - zakładałam, iż zmęczone psisko będzie padało i spało, po powrocie z jakże wyczerpujących spacerów. Przeżyłam jednak załamanie, ponieważ zarówno piątek jak i sobotę spędziliśmy leniwie - w piątek zaważyła pogoda, a w sobotę brak kogoś do spacerowego towarzystwa. Na całe szczęście w sobotni wieczór udało się wyjść razem z Agatą, Sarą i Perłą na miły i przyjemny spacer na pola. Sądziłam, że to już koniec naszej aktywności w tegoroczną Majówkę, ale (na całe szczęście!) - myliłam się!

Mniej, więcej tak wyglądały dwa pierwsze dni maja w naszym wykonaniu

W niedzielę udało się zorganizować świetny spacer w doborowym towarzystwie! :) Byliśmy my, Agata z Sarą, Victoria z 7-miesięcznym Bazylem, a także kolejna Agata, która była bez swojej pupilki. Początkowo miałyśmy wybrać się na nasze pola, ale uległo to zmianie i poszliśmy na Żwirownię. Jest to miejsce, w którym, gdy jest ciepło, można spotkać dość dużo ludzi, często z psami, ale ma jeden, ogromny plus... W naszym mieście i okolicach jest to chyba jedyne miejsce, gdzie pies może bezkarnie wejść do wody i nikt nie może się przyczepić - ludzie nie mogą się tam kąpać, ze względu na nierówne dno i występujące wiry.

Obawiałam się reakcji Młodego, przede wszystkim na Bazyla. Nie dosyć, że to nowy, obcy pies to jeszcze do tego samiec, jakby to ująć, w pełni wyposażony. Na całe szczęście było tak jak przewidziałam, a nie gorzej, to znaczy pierwsze dziesięć, piętnaście minut złości, a później szalona zabawa. Nico z Bazylem, pomimo różnicy w wielkości, pasują do siebie po prostu idealnie. Obaj to tacy wariaci, których gonitwy są po prostu powalające. Ogólnie zachowanie Pana Pinczera oceniam bardzo pozytywnie. Do Bazyla wyskakiwał tylko w sytuacjach, w których sądziłam, że tak będzie, czyli bronienie zasobów, w tym mnie. Po prostu nie sprawił mi żadnej niespodzianki negatywnej, a to też swego rodzaju plus. ;) Ponadto w drodze na Żwirownię mijaliśmy wiele ujadaczy zza płotu. Nico owszem, wyrwał do nich, ale po chwili był już luz i szedł dalej, nie szczekał. Nie wygląda to jeszcze świetnie, jednak jest to postęp, który mnie cieszy. Na samej Żwirowni było dość sporo osób, które Terrorysta ignorował. Spotkaliśmy tam bodajże trzy psy, w tym dwa, które przez pewien czas siedziały razem z właścicielami niedaleko nas - tutaj również poproszę o brawa dla Pana Pinczera, albowiem nawet nie burknął w swoim stylu, tylko popatrzył na pobratymców, a potem zajął się swoimi sprawami.

Byliśmy nad wodą, było ciepło, więc Pan Pinczer zaliczył pierwsze maczanie w tym roku. :) Kąpielą tego nazwać nie można, ale jak na pinczera takie zamoczenie się to i tak dużo. Młody chociażby kałuże omija szerokim łukiem, albo je przeskakuje, gdy trawa jest mokra chodzi jak paralityk. Nad wejściem do wody trochę się zastanawiał, ale w końcu się zdecydował (z moją małą zachętą). Zależy mi na tym, żeby lubił wodę, przynajmniej w takiej "formie" (kałuży lubić nie musi :P), bo to bardzo ułatwia sprawę latem. Tym bardziej, że będziemy też na wakacjach nad jeziorem, jak co roku. W każdym bądź razie... Terrorysta wszedł do wody, gdzie z ogromną cierpliwością próbował wykopywać różnorakie kamienie z dna. Następnym razem ja przygotuję się nieco lepiej, postaram się też nieco zamoczyć, aby jeszcze bardziej zachęcić psisko do wejścia i schłodzenia się. Bo taki spacer jest zdecydowanie do powtórzenia! Cieszę się także niezmiernie z tego, że do domu wróciliśmy bez ani jednego kleszcza, uff...

Pozdrawiamy majowo! :)